مسلخگاهی به نام این ،

                                کام می گیرد از انسانیتم . . .

                     و تهی می کند تمام دلم را . . .

                     فشار می آورد به کمری که راست می باید . . .

                            و می اندیشم . . .

                                 به تن ها لقاح بلقوهء این وادی . . .

               نطفه ای متشکل از ،

                                   یک هوس . . .

                                         فشار می آورد به کمری که راست میباید . . .

                      احمال یک دهرِ بی منطق . . .

                                 تجاوز به تمامِ من بودنم . . .

                       و پارگی از فرطِ جبر . . .

                                                         و فریادِ عجز ،

                                                                  در رحم یک زن ،

                          عقده شد در گلوگاهم . . .

             و فشار می آورد . . .

                                     به کمری که راست می باید . . .

             و من ،

                        میان خون و مِنی . . .

                                              هوس را می خواهم . . .

                  زیر بار تمامِ دستهایم ،

                                                 می لرزم . . .

                            قفلیست بر زبان آنکه می نالد . . .

                                        من درد را زادهء همان نطفهء هوس می دانم . . .

              و ارضا میشود به خاطر هرآنچه حق می دانم . . .

                             و من . . .

                                      و من می لرزم . . .

                                                    می لرزم . . .

                                              به خاطر کمری که . . .

                                                   همیشه خم می ماند. . .

                         


برچسب‌ها: خط خطی های قلمم
+ تاريخ جمعه ٢٩ فروردین ۱۳٩۳ساعت ۳:٢۳ ‎ق.ظ نويسنده سین.جیم نظرات ()