کمی آن طرف ،

                     صدایی که نتواند رسید به شنیدارم...

                                      نگاهی که نتواند گنجید در دیدارم...

                          میان وهم و حقیقت ...

                                                    واقعیتی انکار شده ام...

                           و عالم را به عرش هیچگاهم خواهم کشاند...

                                         به عظمت قعری که در آنم...

                                                         قسم به هر آنچه که من است...

                             سخت به بالین ، میدهد فشارم...

                                   و تنی که طعمهء دود است...

                                                بشتابید به تنگنای آغوشم...

                         و بمکید تمام ساختارِ ابعادم ...

                                                      مرا به مکان ، اختیاری بیش نیست...

        و زمان  را به من ، هیچ جز اجبار نیست...

                          آلوده شوید به نام من...

                                                 آلوده به این هیچ بودن...

                                     و تردید به حقارت مغزِ این هستی...

                                             و تردید به عالِم این عالَم...

                                                    و تردید به چند گوهر بودنِ یکتا...

                                             و تردید...

                                                  تردید...

                                                          تردید...

                                                     کمی آن طرف ،

                                            قسم به هر آنچه که من است!...


برچسب‌ها: خط خطی های قلمم
+ تاريخ چهارشنبه ۱٠ اردیبهشت ۱۳٩۳ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ نويسنده سین.جیم نظرات ()