له شده ام ، به اندازهء ذره ای در آغوشت...

کام شده ای ، به اندازهء دودی میان لبهایم...

باد شده ام ، به اندازهء تار زلفم در چنگت...

کبود شده ای ، به اندازهء اثرت بر بدنم...

داغ شده ام ، به اندازهء چای ناشتایت...

سرد شده ای ، به اندازهء دوش حمامم...

                  آب شده ام ، به اندازهء برکه ای پر از ماهی مریض...

                  آتش شده ای ، به اندازه ی دلی پر از عقده های کثیف...

خیس شده ام ، به اندازهء یادم در تخت خوابت...

خیس شده ای ، به اندازهء اشکهای در رخت خوابم...

خاطره شده ام ، به اندازهء غریبهء همنامت...

خاطره شده ای ، به اندازهء آشناهای ناشناسم...

درد شده ام ، به اندازهء عدم انزالت...

درد شده ای ، به اندازهء روزهای قاعدگییم...

و هیچ شده ام ، به اندازهء نبودن تو...

و هیچ شده ای ، به اندازهء بودن من...

                     و تمام شده ایم میان دو ضمیر مفرد...

                       و تمام شده ایم میان دو هیچ مطلق...

 


برچسب‌ها: خط خطی های قلمم
+ تاريخ سه‌شنبه ۱٦ اردیبهشت ۱۳٩۳ساعت ۸:٥۱ ‎ب.ظ نويسنده سین.جیم نظرات ()