دل خوش گرمای کسی نیستم...

میخواند در گوشم علیرضا آذر:

             دل خوش گرمای کسی نیستم...

                       و شکل یک واژهء بی نقطهء سه حرفی میشوم...

                                              و میبارند این دوش و چشمهایم...

                                               از چه درد میکشی فاطیمایم؟

                                  طفل مسیحایی تو از کیست مهربانم؟

                                             خام گرگهای بیشه نشوی دخترم؟

                                           این عشق تو را مصلوب خود نکند رفیقم؟

                                              خیانت به من کن اما به خودت نه معشوقم؟

                            بگند و گند بزن به این زندگی همراهم...

                                   بی صداترین فریاد را بزن با نگاهم...

                                               آب میشوند این صابون و دردهایم...

                                               در کنار چه کس خوابیده ست مرد م؟!

                                                       به کدام لیلی میگوید بانویم؟!

                                                           به ناز چه کسی پر نیاز میشوی ، نفسم؟!

                                         مرا در فشار آغوشم جا گذاشته ، خدایم..

                                               سخت کام میگیرد از این دنیا ، جانم...

من بیزار از تمام خانه های خالی این شهرم...

من بیزار از تمام تخت های دونفرهء گرمم...

من بیزار از تمام شکلات های تلخ پر مغزم...

من بیزار از تمام چشمهای عسلی خمارم....

                 .....

                                      من بیزار از تمام منم...

و میبارند این دوش و چشمهایم...

                        داغ میگذارند بر تنم این آب گرم و  زخمهایم...

                             در سی یکمین روز از ماه دوم سال م..

                                    به انتظار سراب است بیایان احساسم...

                                   هیچ کس نخواهد فهمید این رازم...

کف این حمام سفت است برای کمرم...

و سقف این دنیا کوتاه است برای آرزوهایم...

و میبارند این دوش و چشمهایم...

 

بخوان علیرضا آذر:

                     دل خوش گرمای کسی نیستم...

/ 9 نظر / 15 بازدید
منیر

نوشتن این همه بیزاری .. خواندن این همه بیزاری ... گوش دادن به این همه بیزاری ... سرانجام میپنداری بیش از هر چیز و هر کس از خودت بیزاری ! ... این نگاه رو هرگز نپسندیدم سما . هرگز .

مرضیه

بارش دوش و چشمهایت شاید همان مسابقه بارش میان چشم های من و آسمان باشد! اما این را بدان دوستم... برای آن ببار که لایق باشد.

زانیار

خام گرگهای بیشه نشوی دخترم؟

شبانه دات بلاگفا

دلخوش گرمای کسی نیستم..

مهسا

دلخوش گرمای کسی نیستم آمده ام تا که تو بسوزانیم سمایی میدونی که نظرم چیه راجب نوشته های تو و اشعار استاد آذر پس چیزی نمیگم دیگه[قلب]

نگارنده

این عبارت فاطیمایم رو خیی دوست داشتیم !!!!! تو خیلی بزرگی ها .هر دفعه نوشته هات رو می خونم، متعجب و شگفت زده میشم.

somaye@

Very nice

bi nam¡¿¡¿

Deltangetam rafigh[ناراحت]

البرت

man onjash khili dust dashtam k goftin khiyant be man bekon ama khodat na mashogham vaghan khiyanat mesle tighe az do tarf mibore besyar ziba