من...

به نام روحم !

               در شهری بزرگ

                                     و مردمانی عظیم

                                                           و دودهایی غلیظ

                                                                               و نفس هایی سنگین

تو . . .

           نقطه ای در یک سطر . . .

 

           من اما . . .

                  به نام روحم . . .

                                   در شهری کوچک ،

                                                         مردمانی حقیر ،

                                                                           دودهایی سبک

                                                                                          و نفس هایی . . .

نفس هایی . . .

                        . . .

                                        به نام ، روحم ! . . .

/ 3 نظر / 16 بازدید
احمد

سطر و خط نداره نقطه ی پرگار ماییم چه به روح اعتقاد داشته باشیم چه نداشته باشیم هوا رو حضور انسان ها سبک و سنگین میکنه عظمت و حقارت انسانها ناشی از جغرافیای بزرگ و یا کوچکشان نیست

زانیار

از نقطه کوچیکتر سما جون اپسیلون ما یه اپسیلونیم تو با اون چشمای قشنگ و بزرگت چرا ملت رو اینقدر ریز میبینی ؟؟؟؟[سوال]